Katie to dziewczyna, która prowadzi z pozoru zwyczajne życie nastolatki. Z dnia na dzień dowiaduje się, że jest wilkołakiem i musi się przenieść do specjalnej szkoły przeznaczonej dla istot nadprzyrodzonych. Obowiązuje ją pewna zasada, która mówi, że nie może się związać z wampirem. Czy się do niej zastosuje?
Wierzysz w zjawiska paranormalne? Nie? To lepiej uwierz, bo nigdy nie wiesz kiedy odwiedzi Cię nieproszony gość zza światów, a może już w nim jest? Może być dla Ciebie najważniejszą osobą na ziemi, a tak na prawde tylko czeka na okazje by zniszczyć Ci życie. Wiesz czym grozi spotkanie z demonem z innego świata? Nie? W takim razie oni chętnie odpowiedzą Ci na to pytanie.
Calum każdej nocy zasypia sam, tak mu się przynajmniej wydaje.Chłopak nie ma pojęcia, że krwiożercza bestia wkrada się do jego łózka kiedy tylko powieki chłopaka opadają. Michael umarł w wieku 17 lat zostawiając swojego chłopaka całkiem samego.Co się jednak stanie kiedy Calum obudzi się w nocy a Michael wciąż będzie spał w jego łóżku z ramieniem oplecionym w około jego talli?Jaka tajemnicę skrywa czerwonowłosy chłopak, który teoretycznie i praktycznie jest martwy?
Gdy Rebecca po 5 latach wraca do Sydney, odnawia przyjaźń z dawnym sąsiadem i poznaje jego przyjaciół. Niczego nieświadoma wywołuje w jednym z nich silne emocje. Już po pierwszym spotkaniu Caluma i Reb znikąd pojawiają się czerwone róże. Niedługo potem dziewczyna znajduje pamiętnik, którego tajemnicza autorka opisuje podobne zjawisko – wszędzie znajduje herbaciane róże; a Calum zaczyna się dziwnie zachowywać.Jaki związek ma zachowanie chłopaka z magicznymi kwiatami i dziennikiem? Do kogo należał ów pamiętnik? I najważniejsze, czy ta dwójka młodych ludzi ma szansę na poważny związek?Spokojnie, przecież amor omnia vincit.
W tamten zimowy wieczór wszystko miało się skończyć. On, wspomnienia i ona. Zamknęła oczy i przypomniała sobie żyletkę ukradzioną z szafki ojca, woń krwi spływającej po jej rękach i skapującej na świeżo wypastowaną podłogę w szkolnej łazience. Ale nie udało się. Wspomnienia pozostały a z szafki, nieotwieranej ponad pół roku, z cichym szmerem wyleciało zdjęcie. Złapała je i nie patrząc porwała na drobne kawałeczki, które niczym płatki śniegu spadały na jej trampki. Obraz przed oczami zaczął jej się rozmazywać i na trampki spadały także łzy. Nie były one pierwsze, ale miała nadzieję, że już ostatnie. Wiedziała, że musi zapomnieć, bo inaczej to się nie skończy...
Kiedy to się zaczęło byliśmy sami - ja, mój brat bliźniak i nasza młodsza siostra. Rodzice wyjechali za granicę na wakacje, nie martwiąc się o nic, bo zapewniłam ich, że jestem odpowiedzialna i będę umiała zająć się tą dwójką. Nie wiedzieli, że na całym świecie wybuchnie epidemia, a ludzie zaczną zmieniać się w potwory. Nie dostaliśmy żadnej wiadomości od nich.Przez dwa pierwsze miesiące działała telewizja, w której mówiono ciągle o epidemii, która pochłonęła całą ziemię i już zebrała żniwo. Później nie było nic. Odłączono prąd tym samym wszelką łączność ze światem zewnętrznym. Miasteczko niedaleko naszego domu opustoszało. Zostaliśmy sami.Wszyscy próbowali uciekać, lecz przez to stawali się łatwym celem dla martwych. My nie uciekaliśmy. Zostaliśmy w naszym rodzinnym domu, na odludziu, gdzie nie groził nam atak ze strony zarażonych.Wiedziałam, że wiecznie nie będziemy bezpieczni, lecz ten dzień nadszedł wcześniej niż sądziłam. Nie miałam pojęcia, że, gdy trójka chłopaków przyniesie do mojego domu rannego niebieskookiego blondyna wyruszę w niebezpieczną podróż do miejsca, gdzie razem z rodzeństwem będziemy mogli wieźć spokojne życie.Przetrwam nawet koniec świata.